یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۳۲ زن ۱۵ تا ۳۰ساله در ۱۵ ولایت افغانستان، نشان می‌دهد که ۲۰ تن آن‌ها برای رهایی از فشارهای خانوادگی و اجتماعی نام خود را پنهان می‌کنند. در بسیاری از خانواده‌ها، ذکر نام زن بیرون از خانه «ننگ» یا «بی‌حرمتی» تلقی می‌شود و به همین دلیل، در مواردی چون کارت‌های عروسی، خرید، شبکه‌های اجتماعی و مراسم‌ها، از نام مردان استفاده می‌شود. با این حال، همه‌ی گفت‌وگوشوندگان پنهان‌کردن نام را نمی‌پذیرند و آن را بخشی از هویت خود می‌دانند؛ اما ساختارهای اجتماعی آنان را به این کار وا داشته است.