گفت‌وگوی سلام‌وطندار با ۲۰ زن که پیش از بی‌کار‌شدن دارای درآمد مستقل بودند، نشان می‌دهد که با درآمد خود افزون بر تأمین نیازهای شخصی، در هزینه‌های خانواده نیز سهم داشتند و اکنون بی‌کاری همه‌ی آنان را به یک سرنوشت مشترک؛ یعنی وابستگی، کشانده است؛ مسیری که زنان گفت‌وگوشونده ادامه‌ی آن را دشوار و نگران‌کننده می‌دانند. این زنان، در بخش‌هایی مانند تدریس، قابلگی، وکالت، کار در نهادهای غیردولتی، خیاطی، بازاریابی آنلاین، منشی‌گری و خدمات اجتماعی، فعالیت می‌کردند. شش تن از زنان گفت‌وگوشده، چالش‌های اجتماعی را دلیل بی‌کارشدن شان می‌دانند. بی‌نظیر بارکزی، باشنده‌ی ولسوالی کشک کهنه‌ی هرات که پیش‌تر در یکی از دفترها به عنوان مربی فعالیت داشت، می‌گوید که دفتر کارش بسته نشده است، اما دیگر زنان را نمی‌پذیرد.